به گزارش «نفت ما»، همه چیز از سال ۲۰۰۱ آغاز شد؛ زمانی که قرارداد صادرات گاز میدان سلمان میان شرکت ملی نفت ایران (NIOC) و شرکت کرسنت پترولیوم امارات منعقد شد. این قرارداد ۲۵ ساله که هدفش صادرات روزانه ۵۰۰ میلیون فوت مکعب گاز بود، خیلی زود به دلیل انتقادات شدید پیرامون قیمت پایین و اتهامات مربوط به فساد مالی، به حاشیه رانده شد.
در نهایت با فشار نهادهای نظارتی، ایران از اجرای تعهدات خود سر باز زد؛ اما به جای لغو قانونی یا اصلاح قیمت در مراجع داوری، سکوت و انفعال را پیشه کرد. همین رویکرد باعث شد تا غرامت درخواستی کرسنت طی ۲۰ سال، از ۶۰۷ میلیون دلار به رقم ۱۸ میلیارد دلار برسد.
پس از بی‌توجهی ایران به جلسات دادگاه در نیویورک، دادگاه‌های ایالات متحده حکم به توقیف ۲.۷۵ میلیارد دلار از دارایی‌های شرکت نفت دادند. دادگاه تجاری لندن حکم واگذاری ساختمان معروف به «NIOC House» را که از دوران پهلوی متعلق به بازنشستگان نفت ایران بوده و در منطقه حساس «وست‌مینستر»، دقیقاً مابین پارلمان و دفتر نخست‌وزیر بریتانیا واقع شده است، صادر کرد.
شرکت ملی نفت ایران در آبان ماه سال گذشته تلاش خود را برای جلوگیری از واگذاری این ساختمان به منظور پرداخت حکم داوری ۲.۴ میلیارد دلاری به شرکت کرسنت کرد اما شکست خورد و در نهایت ساختمان NIOC House در لندن به نفع شرکت اماراتی کرسنت مصادره شد.
در همین راستا، یک منبع آگاه در گفت‌وگو با «نفت ما» درباره وضعیت نهایی این ساختمان می‌گوید: «این ساختمان به دلیل بازسازی‌هایی که صورت گرفته و موقعیتی که در لندن دارد، اکنون هدف یک سرمایه‌گذار با ملیت قطری قرار گرفته است. این خریدار درصدد است ملک مذکور را به ارزش سه میلیارد دلار از کرسنت خریداری کند».