به گزارش «نفت ما»، در پی حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران در ماه‌های گذشته، بازار جهانی نفت با یکی از جدی‌ترین شوک‌های عرضه در سال‌های اخیر روبه‌رو شد؛ شوکی که به کاهش محسوس تولید در ائتلاف اوپک‌پلاس انجامید و حتی معادلات درونی این سازمان را نیز تحت تأثیر قرار داد. این روند تا جایی پیش رفت که امارات متحده عربی پس از حدود ۶۰ سال، از عضویت در سازمان کشورهای صادرکننده نفت خارج شد.
بر اساس آمار اوپک، تولید این گروه به‌دلیل افت صادرات تولیدکنندگان خلیج فارس، از ۴۲.۷۷ میلیون بشکه در روز در فوریه به طور متوسط به ۳۳.۱۹ میلیون بشکه در روز در آوریل کاهش یافت. در همین حال، منابع آگاه به رویترز اعلام کرده‌اند که هفت عضو اوپک‌پلاس احتمالاً اهداف تولید خود برای ماه اوت را حدود ۱۸۸ هزار بشکه در روز نسبت به ژوئیه افزایش خواهند داد.
همزمان با انتشار این خبر، شرکت دولتی آرامکوی سعودی اعلام کرده است که قیمت نفت خام عرب لایت برای خریداران آسیایی در ماه آینده را شش دلار در هر بشکه کاهش می‌دهد، البته این قیمت هنوز هم ۹ دلار و ۵۰ سنت بالاتر از قیمت پایه منطقه‌ای خواهد بود. این در حالی است که پالایشگاه‌ها و معامله‌گران در نظرسنجی بلومبرگ کاهش حدود پنج دلاری قیمت فروش این گرید نفتی را پیش‌بینی کرده بودند.
پیش‌تر نیز ایمان ناصری، مدیر خاورمیانه مؤسسه رصد بازار نفت FGE NexantECA، در گفت‌وگو با «نفت ما» درباره وضعیت اوپک‌پلاس گفته بود: «بازار نفت اکنون با کمبود عرضه روبه‌روست و در چنین شرایطی اوپک‌پلاس باید تولید را افزایش می‌داد، اما این کشورها در حال حاضر نه می‌توانند تولید خود را افزایش دهند و نه حتی اگر تولید کنند، امکان صادرات آن را خواهند داشت. کاهش تولید هم در چنین شرایطی عملاً در دستور کار نیست، بنابراین هیچ کاری از دست اوپک‌پلاس برنخواهد آمد و نشست کنونی نیز بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت».
اکنون و در شرایطی که تنش‌ها میان ایران و اسرائیل بار دیگر بالا گرفته و احتمال افزایش ناامنی در مسیرهای حیاتی انتقال نفت از جمله تنگه هرمز و باب‌المندب شدت یافته است، این پرسش مطرح می‌شود که سرنوشت نفت‌های اوپک‌پلاس در چنین وضعیتی چه خواهد شد؟ و هدف عربستان از کاهش قیمت نفت خود چیست؟
 
صادرات نفت عربستان، زیر تیغ موج جدید تنش‌ها

مرتضی بهروزی‌فر، کارشناس حوزه انرژی، در گفت‌وگو با«نفت ما»، در واکنش به اقدام اخیر عربستان و آغاز دور جدید تنش‌ها می‌گوید:«در شرایط فعلی، اوپک پلاس عملاً در وضعیت تولید قرار ندارد و در حال حاضر مسئله مهم‌تر از افزایش تولید، امکان صادرات آن از طریق تنگه هرمز و باب‌المندب است».
به گفته او «کشورهایی مانند کویت و عراق که به تنگه هرمز وابستگی مستقیم دارند، با محدودیت‌های جدی در صادرات مواجه شده‌اند.عربستان نیز وضعیتی مشابه با سایر کشورها را دارد و عملا صادراتی از مسیر خلیج فارس ندارد. این کشور در حال حاضر بخش عمده صادرات خود را از طریق خط لوله ینبع در غرب این کشور انجام می‌دهد».
این کارشناس حوزه انرژی اضافه می‌کند:« در صورت تشدید تنش‌ها، یکی از نقاط آسیب‌پذیر می‌تواند بندر ینبع باشد؛ چرا که در صورت هدف قرار گرفتن این بندر توسط ایران یا یمن، مسیر جایگزین صادرات عربستان نیز با اختلال مواجه خواهد شد».
بهروزی‌فر درباره اخبار مربوط به افزایش تولید اوپک پلاس تأکید می‌کند: «صحبت از افزایش تولید در غیاب امکان صادرات پایدار، تشدید تنش در منطقه و  اخلال در حوزه کشتیرانی معنای چندانی ندارد و امکان پذیر نیست. این اقدام صرفا به پر شدن مخازن کشورها منجر خواهد شد».
او معتقد است: «این اخبار بیش از آنکه جنبه عملی داشته باشد، نوعی «کلمه‌درمانی» برای مدیریت روانی بازار نفت است؛ مشابه رویکردی که ترامپ برای کنترل قیمت‌ها در پیش می‌گیرد. به نظر می‌رسد هدف اصلی این پیام‌ها کاهش نسبی قیمت‌ها و ایجاد آرامش در بازار جهانی و همراهی با آمریکا باشد».